• Projekt skierowany jest do dzieci hospitalizowanych w szpitalach miejskich i powiatowych początkowo województwa małopolskiego, a następnie w całej Polsce. Jego celem jest łagodzenie napięć psychicznych wywołanych cierpieniem związanym z chorobą i rozłąką z bliskimi.
  

• W drugiej połowie 2007 roku planuje się objąć opieką ok. 1200 hospitalizowanych dzieci.
  

• Dodatkowym celem projektu jest zwiększenia powszechnej świadomości, jak istotna jest dbałość o prawidłowy rozwój psychiczny dziecka i jak pomocna może być w tym bajka, o ile jest ona dziecku umiejętnie opowiedziana.
  

Dla dziecka pobyt w szpitalu to często sytuacja przerastająca jego możliwości adaptacyjne; złe samopoczucie , ból związany z chorobą i koniecznymi zabiegami medycznymi, obce miejsce, rozłąka z bliskimi - wszystko to wywołuje poważne napięcia psychiczne i jest nierzadko przyczyną emocjonalnych zaburzeń, których skutki mogą trwać dłużej niż somatyczna choroba. Dziecko ze swą dojrzewającą i kruchą psychiką, w warunkach stresu zdane jest niemal całkowicie na towarzyszących mu dorosłych.

Dlatego umiejętne udzielenie hospitalizowanemu dziecku psychicznego wsparcia poprzez życzliwe zwrócenie na nie uwagi oraz serdeczna nad nim opieka , ułatwi mu zniesienie traumatyzującej sytuacji, może także wzmocnić psychofizyczne siły organizmu i przyspieszyć powrót do zdrowia.

Projekt realizowany jest pod nadzorem pedagoga rehabilitacyjnego i psychologa dziecięcego, w jego realizację zaangażowani są wolontariusze - studenci pedagogiki, psychologii oraz szkół artystycznych.

Ramy programowe projektu:

I etap.
1. Rozmowy kwalifikacyjne przeprowadzone z wolontariuszami
2. Badania wolontariuszy , szczepienia WZW
3. Szkolenia dla wolontariuszy z zakresu pedagogiki rehabilitacyjnej i psychologii
rozwojowej i podstawowych zagadnień z dziedziny traumatologii i bajkoterapii

II etap.
1. Bajkoterapia - uzdolnieni w tym kierunku studenci szkół teatralnych opowiadają chorym dzieciom specjalnie wybrane bajki, a studenci psychologii prowadzą z nimi wspierające rozmowy.
2. Zajęcia plastyczne - studenci i uczniowie szkół plastycznych pomagają dzieciom
w ekspresji plastycznej swoich uczuć.
3. Gry i zabawy - studenci pedagogiki prowadzą z dziećmi gry i zabawy, których celem jest rozładowanie napięć , wyciszenie i ukojenie.

Podstawą projektu jest bajkoterapia, której głównym zadaniem terapeutycznym jest eksterioryzacja (projekcja) ze sfery emocjonalnej w świat fantazji dziecięcych lęków i niepokojów, a poprzez dobrze zbudowaną fabułę bajki dodanie dziecku otuchy, przywrócenie optymizmu i wskazanie pozytywnych aspektów kryzysowych sytuacji.
Dzieci jednak nie są pozostawione same w świecie fantazji - wolontariusze studenci psychologii i pedagogiki oraz szkół artystycznych, pomagają im poprzez dobrą z nimi rozmowę i twórczą ekspresję w wyrażeniu i zrozumieniu ich uczuć, pomagając tym samym w akceptacji trudnej dla dziecka sytuacji wynikającej z roli pacjenta.
Zdarza się bowiem, że dziecko nie otrzymuje w tym czasie dobrego wsparcia. Najczęściej poważnie zaniepokojeni rodzice często nieświadomie, poprzez nadmierną opiekuńczość, czy nerwowość wzmagają lęk, a konieczność podporządkowania się rutynowym zabiegom medycznym poczucie osamotnienia i przedmiotowości. Dyskomfort ten spowodowany jest sytuacją przymusu i utratą części sprawczego wpływu na otoczenie, co wzmaga cierpienie dziecka. Odczucia te potęguje fakt znalezienia się w obcym miejscu i brak ciągłej obecności bliskich i znanych mu osób. Wszystkie te doznania wywołują u dziecka napięcie emocjonalne niekiedy tak silne, że utrudnia ono pełne wyzdrowienie.
Pomimo wysiłków pracujących na oddziałach dziecięcych psychologów i pedagogów sytuacja psychologiczna dziecka w szpitalu jest bardzo trudna, a jej specyfika , polega na tym, że nacisk położony musi być przede wszystkim na jak najszybsze przywrócenie mu zdrowia fizycznego. Tymczasem dla przyspieszenia procesu rehabilitacji szpitalnej i umożliwienia pełnego powrotu do zdrowia konieczne jest zadbanie o dobry stan psychiczny pacjenta, zwłaszcza małego. Niestety oddziały pediatryczne i szpitale dziecięce bardzo często nie mają ku temu wystarczających środków ani możliwości, zasadniczym celem projektu jest zatem wspomóc pracujących w szpitalach, a często przeciążonych nadmiarem zajęć, psychologów i pedagogów.